Chirurgia stomatologiczna

Do chirurga stomatologa warto zgłosić się również w przypadku przewlekłych stanów zapalnych, złamanych korzeni, torbieli oraz zmian w obrębie błony śluzowej jamy ustnej wymagających diagnostyki i leczenia. Przed zabiegiem należy stosować się do zaleceń lekarza, przyjmować regularnie zalecone leki oraz poinformować o wszystkich chorobach przewlekłych i przyjmowanych preparatach.

Nie. Wszystkie zabiegi wykonywane są w znieczuleniu miejscowym, dlatego podczas leczenia Pacjent nie odczuwa bólu. Po zabiegu może wystąpić niewielki dyskomfort, który zazwyczaj ustępuje po kilku dniach.

Wstępne gojenie trwa zwykle od 7 do 14 dni. Czas pełnej regeneracji zależy od rodzaju zabiegu oraz indywidualnych predyspozycji organizmu.

Nie zawsze. Decyzję podejmuje lekarz po badaniu i analizie zdjęć diagnostycznych. Usunięcie zalecane jest wtedy, gdy ząb powoduje dolegliwości lub może prowadzić do powikłań.

Torbiele o średnicy nie większej niż 8 mm, często poddają się terapii zachowawczej, polegającej na odpowiednim leczeniu endodontycznym zęba przyczynowego. Leczenie większych torbieli korzeniowych jest chirurgiczne. Zabieg zwykle w znieczuleniu miejscowym wykonywany jest w warunkach ambulatoryjnych przez chirurga szczękowo twarzowego lub chirurga stomatologa. Operacje wyłuszczenia torbieli zwykle łączy się z resekcją korzenia zęba przyczynowego, względnie z jego ekstrakcją. Duże ubytki kostne powstałe po usunięciu torbieli zastępuje się materiałem kościozastępczym.

Zabieg polega na separacji i usunięciu w znieczuleniu miejscowym jednego (albo więcej) korzenia zęba wraz z częścią korony zęba, przy pozostawieniu w jamie ustnej pozostałych korzeni. Taki ząb najczęściej wymaga odbudowy protetycznej.

Rekomendujemy zabieg, w przypadku zmian okołowierzchołkowych przy korzeniach, kiedy leczenie endodontyczne nie jest już możliwe a zależy nam na jego uratowaniu unikając ekstrakcji. Kolejnymi wskazaniami są problemy periodontologiczne (np. ubytek kości) i złamanie pionowe zęba lub korzenia.

Operacja podnoszenia dna zatoki jest procedurą regeneracji (przeszczepu) kości. Jest ona wykonywana w celu przygotowania miejsca dla implantu w szczęce (górnej). Czasami (nie zawsze), kiedy pacjent decyduje się na leczenie z użyciem implantów, może być konieczne wykonanie podniesienia dna zatoki szczękowej przed zabiegiem implantacji.

Może być wiele powodów, dla których pacjenci będą musieli przejść procedurę podnoszenia dna zatoki szczękowej. Mogą istnieć wskazania uwarunkowane anatomią, takie jak: pacjent może mieć małą szczękę lub dużą zatokę szczękową, lub kombinacja obu, co w efekcie skutkuje bardzo małą przestrzenią do umieszczenia implantów. Inną przyczyną jest duża straty kości (w trakcie ekstrakcji czy też związana z wiekiem) do tego stopnia, że przeszczep kości jest niezbędny do odbudowania kości szczęki tak, aby położenie implantu mogło być prawidłowe.

Kiedy procedura podniesienia dna zatoki zostanie pomyślnie zakończona lekarz może wstawić implanty stomatologiczne bezpośrednio w trakcie tego samego zabiegu, ale częściej pozwala na co najmniej 6-cio miesięczny okres gojenia przed przystąpieniem do zabiegu implantacji.

Zakres zabiegów wykonywanych przez chirurga stomatologa, chirurga szczękowo-twarzowego oraz laryngologa, jako lekarzy zajmujących się operacjami w obszarze twarzoczaszki, bywa różny i zależny jest od posiadanych przez operującego umiejętności.